Home » สัตว์เลี้ยง » หมานักบุญ เซนต์เบอร์นาร์ด ( St. Bernard ) ขนยาว หน้าตาดุดัน

หมานักบุญ เซนต์เบอร์นาร์ด ( St. Bernard ) ขนยาว หน้าตาดุดัน

หมานักบุญ เซนต์เบอร์นาร์ด ( St. Bernard ) ขนยาว หน้าตาดุดัน

Advertisement

ประวัติความเป็นมาของสุนัขสายพันธุ์ เซนต์เบอร์นาร์ด ( St. Bernard ) ถึงแม้ว่าจะเป็นสุนัขที่มีประวัติความเป็นมาที่ยังไม่แน่ชัด แต่ตามหลักฐานที่ยังพอมีอยู่บ้าง กลับทำให้พบความชัดเจนในส่วนของประวัติความเป็นมาที่ยาวนานมากและได้พบเห็นหลักฐานที่เริ่มต้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1660 – 1670 ได้มีระบุไว้ว่า ถิ่นกำเนิดของสุนัขสายพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ด ได้แก่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยเฉพาะในบริเวณช่องภูเขาเซนต์เบอร์นาร์ดที่ปกคลุมด้วยหิมะ แห่งเทือกเขาแอลป์ ทำให้พวกมันกลับกลายเป็นสุนัขภูเขาที่มีไว้รักษาความปลอดภัยให้กับพระ และเป็นสุนัขที่ถูกเลี้ยงเอาไว้เพื่อช่วยเหลือกู้ภัยชีวิตมนุษย์

นอกจากนี้ยังคงมีหลักฐานอีกว่า มีนักบวชชาวคริสต์ศาสนาคนหนึ่งที่ชื่อว่า เบอร์นาร์ด เขาได้เดินทางไปยังบริเวณช่องภูเขาเซนต์เบอร์นาร์ด เพื่อทำการขับไล่พวกโจรชาวฮังการี และซาราเซที่มักจะชื่นชอบในการปล้นและฆ่าคนเดินทาง ตลอดจนกระทั่งได้ทำการยึดตัวไว้เพื่อเรียกค่าไถ่ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้นักบุญเบอร์นาร์ดและเหล่าฤาษี ได้พยายามทำการสร้างสถานที่พำนักไว้ช่วยเหลือ เหล่านักเดินทาง

และถึงแม้ว่าพวกเขาจะสามารถกำจัดโจรได้ แต่ในส่วนของเส้นทางของช่องเขาเซนต์เบอร์นาร์ด ก็ยังคงเต็มไปด้วยภัยและอันตรายรอบเท้า โดยเฉพาะกับการเดินทางด้วยเท้าเป็นอย่างมาก เพราะที่นี่มีอากาศหนาวเย็น และมีพายุหิมะหรือหิมะถล่มที่เป็นอันตรายต่อผู้เดินทางสัญจรไปมา เมื่อเป็นอย่างนี้นักบุญเบอร์ดนาร์ด จึงได้ริเริ่มนำสุนัขพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ด มาฝึกฝนในการเพื่อช่วยเหลืองานผู้ประสบภัย เนื่องจากเซนต์เบอร์นาร์ด ( St. Bernard ) มีจมูกที่ไวและสามารถดมกลิ่นหาผู้ประสบภัยที่ติดอยู่ภายใต้หิมะได้หลายๆฟุต

ลักษณะโดยทั่วไปของสุนัขพันธุ์ เซนต์เบอร์นาร์ด

และทุก ๆ ครั้งที่ได้ออกไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย นักบุญได้สอนให้พวกมันรู้จักสิ่งต่าง ๆ ในการช่วยเหลือ อย่างเช่นที่คอของมันจะมีถังไม้เล็กๆ ที่บรรจุเหล้าองุ่นหรือยาให้ผู้ประสบภัยเปิดกิน และใช้ปฐมพยาบาลเบื้องต้น นอกจากนี้ สุนัขพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ดบางตัว ยังไปพร้อมกับผ้าห่มผูกติดหลังเอาไว้ เพื่อให้ผู้ประสบภัยห่มกันหนาวด้วย ด้วยเหตุนี้จึงทำให้พวกมันได้สมญานามว่าเป็น “หมานักบุญ (SAINT)”

และต่อมาได้มีการนำสุนัขพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ดเข้าสู่เมือง ตลอดจนกระทั่งมีการพัฒนาสายพันธุ์ให้แข็งแรงมากขึ้น พร้อมทั้งได้รับการยอมรับและยกย่องว่า เป็นสุนัขสายพันธุ์แท้ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และยังคงได้รับการประกาศ ให้พวกมันเป็นสุนัขประจำชาติของประเทศสวิตเซอร์แลนด์จนกระทั่งมาถึงปัจจุบันนี้

ลักษณะโดยทั่วไปของสุนัขพันธุ์ เซนต์เบอร์นาร์ด

สุนัขพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ด ( St. Bernard ) เป็นสุนัขที่แตกต่างจากสุนัขทั่วไป เพราะพวกมันจะมีรูปร่างและขนาดที่ใหญ่โต และสูงได้มากที่สุดถึง 90 – 100 เซนติเมตร และมีน้ำหนักที่มากถึง 110 กิโลกรัมด้วยกัน ขนของพวกมันจะมีสีขาวร่วมกับสีอื่น ๆ เข้ามาแต้ม หน้าตาดูดุดันน่ากลัวและน่าเกรงขาม แต่ความเป็นจริงแล้ว พวกมันเป็นหมาที่มีนิสัยร่าเริง มีนิสัยใจดีเป็นที่หนึ่ง ขี้ประจบประแจง มีความฉลาดจนสามารถฝึกความสามารถพิเศษได้หลายอย่าง และพวกมันก็ยังคงเป็นมิตรกับคนรอบข้างเสียส่วนมากอีกด้วย

นิสัย

นิสัยใจคอของสุนัขสายพันธุ์ เซนต์เบอร์นาร์ด เป็นหมาที่ใจดี ขี้เล่น มีนิสัยร่าเริง และมีความฉลาดเป็นอย่างมาก แถมพวกมันที่มีขนาดใหญ่โต แต่ชื่นชอบที่จะเป็นมิตรกับคนรอบข้าง สามารถฝึกฝนและสอนได้ง่าย เพราะพวกมันจะมีความสนใจและชื่นชอบที่จะประจบประแจง ทำให้ลักษณะของเซนต์เบอร์นาร์ด เป็นหมาตัวโตที่ใจดีที่สุดนั่นเอง

Advertisement

จุดเด่น

เป็นหมาที่มีขนาดและรูปร่างที่ใหญ่โตมาก พวกมันจะมีขนยาว หน้าตาดูดุดัน แต่ความเป็นจริงแล้วนั้น พวกมันกลับมีนิสัยที่ชอบเป็นมิตรกับคนอื่น ๆ รอบข้าง เซนต์เบอร์นาร์ด เป็นหมาที่มีลักษณะนิสัยร่าเริง ใจดีเป็นที่หนึ่ง แถมยังคงฝึกฝนความสามารถพิเศษได้อย่างง่าย ๆ

 จุดด้อย

เนื่องจากเซนต์เบอร์นาร์ด เป็นหมาที่มีขนาดใหญ่โต แถมพวกมันยังคงมีหน้าตาที่ดุดัน ทำให้ดูน่ากลัวและน่าเกรงขาม และด้วยลักษณะที่ใหญ่โตนี้ ผู้เลี้ยงดูจะต้องสามารถดูแลและควบคุมพวกมันได้ และควรมีพื้นที่ในการเลี้ยงดูเป็นอย่างมาก จะต้องมีรั้วกั้นอย่างแข็งแรง และที่สำคัญพวกมันมักจะต้องเป็นโรคเกี่ยวกับกระดูกและข้อเป็นสำคัญ

การเลี้ยงดูสุนัขพันธุ์ เซนต์เบอร์นาร์ด

การเลี้ยงดูสุนัขพันธุ์ เซนต์เบอร์นาร์ด

  • การให้อาหาร

เนื่องจากสุนัขพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ด เป็นสุนัขที่มีขนาดใหญ่ เพราะฉะนั้นในส่วนของการให้อาหาร จำเป็นจะต้องมีการควบคุมตั้งแต่สุนัขยังเล็ก และไม่ควรที่จะให้อาหารมากจนเกินไป จนทำให้พวกมันมีขนาดที่ใหญ่เกินปกติ เพราะพวกมันจะเกิดปัญหาในเรื่องของกระดูกที่ไม่สามารถรับน้ำหนักตัวได้ จนกระทั่งทำให้กระดูกผิดรูปนั่นเอง

  • พื้นที่ในการเลี้ยงดู

สำหรับพื้นที่ในการเลี้ยง เซนต์เบอร์นาร์ด เป็นหมาที่มีขนาดใหญ่โต เพราะฉะนั้นพื้นที่ในการเลี้ยงดูจะต้องมีขนาดกว้างขวาง และควรมีพื้นที่เย็นสบาย อากาศถ่ายเทให้กับพวกมันด้วย เพราะพวกมันเป็นสุนัขที่ชอบขี้ร้อน

  • การดูแลทำความสะอาด

จะต้องอาบน้ำอย่างเป็นประจำ และผู้เลี้ยงดูจะต้องทำการแปรงขนให้กับพวกมันอย่างสม่ำเสมอ เพื่อที่จะสามารถป้องกันโรคทางผิวหนัง และทำให้พวกมันมีขนที่เงางาม

  • การให้เวลาและความรัก

ถึงแม้ว่าจะมีขนาดใหญ่โต แต่พวกมันก็ยังคงต้องการความรักและการดูแลเอาใจใส่จากผู้เลี้ยงดูเป็นสำคัญ อีกทั้งด้วยขนาดที่ใหญ่โตของพวกมัน ยังคงต้องการที่จะได้พละกำลังและการออกกำลังกายที่มีความเหมาะสม เพื่อที่จะสามารถช่วยควบคุมน้ำหนักของพวกมัน และช่วยเสริมสร้างกล้ามเนื้อที่แข็งแรงให้กับ เซนต์เบอร์นาร์ด  ทำให้พวกมันมีสุขภาพที่ดียิ่งขึ้น

ลูกหมา เซนต์เบอร์นาร์ด ( St. Bernard ) ขนยาว หน้าตาดุดัน

โรคภัยไข้เจ็บ กับสุนัขพันธุ์ เซนต์เบอร์นาร์ด

โรคที่เกิดขึ้นกับเซนต์เบอร์นาร์ด ก็คงจะไม่พ้นไปจากโรคกระดูกและข้อ หรือแม้กระทั่งกระดูกที่ผิดรูป เพราะสุนัขพันธุ์นี้มีน้ำหนักที่มากจนเกินไป เบื้องต้นสามารถแก้ไขได้ตั้งแต่การเลี้ยงดูสุนัขที่มีอายุยังน้อย ด้วยการควบคุมปริมาณอาหารที่พอเพียง และไม่มากจนเกินไป เพื่อที่จะทำให้ขนาดและน้ำหนักของมันอยู่ในเกณฑ์ปกติ และไม่ส่งผลทำให้กระดูกของพวกมันผิดรูปนั่นเอง

ข้อบกพร่องทางสายพันธุ์ เซนต์เบอร์นาร์ด 

  • ศีรษะและรูปหน้าที่ไม่ใหญ่และไม่โตเท่ากับขนาดปกติของสุนัขพันธุ์นี้
  • ริมฝีปากไม่ดำสนิท มีลักษณะหนา ริมฝีปากล่างห้อยย้อยลงมา
  • ตาของเซนต์เบอร์นาร์ดจะไม่เป็นสีน้ำตาลเข้ม แววตาไม่สดใสและไม่เป็นมิตร
  • หูไม่พับงอลงมาด้านข้างและแนบกับศีรษะ ใบหูแข็งไม่นิ่ม ไม่เป็นสามเหลี่ยมปลายมนยาวออกไปเล็กน้อยทางด้านปลาย
  • มีนิ้วติ่งส่วนเกิน
  • หางของสุนัขสายพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ด ( St. Bernard ) เป็นรูปธง และไม่มีส่วนโค้งรับกับลำตัว
Advertisement

BX.in.th Bitcoin Exchange Thailand

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *


5 + = fourteen

สามารถใช้คำสั่ง HTML เหล่านี้ได้: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>